Kupując - pomagasz

Można pomóc karmić zwierzaki - codziennie klikamy i wybrane schronisko dostaje kasę na 1 posiłek... Zawsze coś, bo tam się nigdy nie przelewa. W niechciane zwierzęta nikt nie inwestuje, Unia nie dotuje, budżet zawsze ma pilniejsze wydatki... Więc jeśli jest sponsor i tylko prosi o kliki?

https://www.facebook.com/kupujacpomagasz

  

Przypmoniam: nie wyrzucajcie starych kocy, ręczników, zasłon, prześcieradeł, poszewek, wykładzin, garnków. Zniszczone  rzeczy, które ludziom się już nie przydadzą, mogą posłużyć zwierzętom!!! Sprawdź w najbliższym schronisku lub fundacji czy przyjmują takie rzeczy.

Batman

Dziewczyna syna musiała się przeprowadzić, kot dostał eksmisję. Próbowała go upchnąć w różnych miejscach, w końcu przywieźli mi biedne, utytłane i przerażone stworzenie. Wymiękłam.

Teraz ten terrorysta strzępi mi pazurami fotele, bezczelnie spaceruje po stole (odciski łap na rozwałkowanym cieście!), a w nocy z hałasem włamuje się do sypialni i autentycznie CHRAPIE! Wypasione bydlę ma alergię na wszystkie karmy oprócz tej najdroższej, ech!

Kolejowe koty

Trafiają tu przypadkiem. Wygłodniałe, wystraszone, nieufne. Rzucają się na kawałek chleba, oderwany z kanapki.

Kiedyś były kotami domowymi - pieszczonymi, oswojonymi, kochanymi. A któregoś dnia zapewne pan wsadził kociaka do samochodu, wywiózł za miasto i wypuścił w krzakach… "Kot sobie poradzi"… Nie będzie już drapał pięknych foteli ani spał na sukience pani. Ani zostawiał sierści na czarnych spodniach pana. Ani miauczał o jedzenie, kiedy państwo się spieszą.

Tutaj wtulają się w umorusany, ciepły drelich człowieka, który przysiadł zmęczony. Tu bez przeszkód drapią kolejowe obskurne siedzenia.  Kładą się spać na połamanym stołku przy grzejniku. A ludzie dzielą się z nimi swoją kanapką, przynoszą puszkę whiskasa w tajemnicy przed żoną, która liczy każdy grosz z marnej pensji…W prowizorycznej miseczce - podstawce wyciągniętej spod doniczki - dostają czasem porcję mleka.

Koty ciężko pracują na swój ciepły kąt. Kiedy wyłapią już wszystkie myszy, a nawet szczury w pomieszczeniach, przynoszą swoje trofea z daleka, żeby pokazać człowiekowi swoją przydatność - i podarować…

Kolejowe koty nie żyją długo. Lawirują między wagonami, przebiegają przed rozpędzoną lokomotywą; przestraszone hałasem, zdezorientowane wybiegają spod jednego pociągu - prosto pod drugi…

Nie są tu bezpieczne. Ale nie mają alternatywy: nikt inny ich nie chce…

PS. Może ktoś chciałby chociaż tego małego? Jest grzeczny, kochany i taki jeszcze ufny... Szkoda go... Całe kocie życie przed nim...

PS 2: Kotek ma szansę na domek!

PS 3: Hurrrrra!!! Kotek już ma swój dom :)

Dostałam kontakt do karmicielki, która dokarmia 17 kotów. W gminie Psary. Znikąd pomocy. "Życzliwi" podrzucają jej kolejne, niechciane kotki - efekt braku sterylizacji zwierząt.

Gmina zabezpieczyła 80 000 zł na rok 2013 na cele opieki nad zwierzętami bezpańskimi - głównie psami i kotami. Dokarmianie, sterylizacja, szukanie domków.

 http://www.bip.psary.pl/datadir/doc/bip_1365084003.pdf

Pani wyposażona w wydruk uchwały udała się do urzędu.

Niedowierzanie.

- gdzie pani taką sumę znalazła??? 

Oburzenie.

- to są pani koty, bo pani je karmi na podwórku!!!

Bezczelność po prostu.  

Jak ona śmiała przyjść po jakieś pieniądze...

Przybłąkał się mały kiciuś - ma kolorową obróżkę, więc może ktoś go szuka?

Pasiasty. Drapacz foteli i ogryzacz książek.
Konsumuje wszystko: romansidła i literaturę naukową. Ale prawdziwym przysmakiem są zakładki i fiszki...
Pasiasty nie miał szczęścia od początku. Kiedy już zaczął patrzeć na oczka, przyniesiono go wraz z rodzeństwem do uśpienia - właściciel nie zadbał o sterylizację kotki, a więcej kotów nie chciał mieć...
Ale nasz weterynarz nie usypia zdrowych zwierząt. Zadzwonił do pani Janki z fundacji.
Pani Janka kotki zabrała, odrobaczyła i wyadoptowała w świat.
Mój kot z nowym imieniem - Mruczek - trafił do rodziny z małym dzieckiem. Jak przebiegała asymilacja - nie wiadomo; w każdym razie Mruczek zachorował. Pan próbował go leczyć, ale kiedy pojawiły się trudności, odwiózł kilkomiesięcznego już kotka pani Jance.
Pani Janka kota wyleczyła, a jakże. Ale pan wrócił już tylko po pustą klatkę... Kota już nie chciał.
Dla dużego kota już nie tak łatwo znależć właściciela. Zwłaszcza gdy jest to tylko zwykły, szaro-bury Mruczek... Mruczek zamieszkał w klatce w piwnicy, bo pani Janka była już totalnie zakocona i zapsiona. Przez pół roku w niewielkiej klatce, w przyćmionym świetle piwnicznego okienka...
Kiedy go przywiozłam, nie miał wcale wąsów. Wypadły od tarcia głową o pręty...
U mnie ma przestrzeń do biegania i drugiego kota do zabaw i bijatyk. Ma mięciutkie futerko i wtula się we mnie, gdy tylko się położę. I mrrrrrruczy :)  Ma umaszczenie w kolorze cappuccino, albo snickersa, albo czekolady... Dlatego teraz nazywa się Deser. Jest taki słodki :) A wąsy ma imponujące.
Największy wyczyn: przerobienie na konfetti umowy ubezpieczenia mieszkania. Pomniejsze dokonania: odgryzienie rogu zgłoszenia do ubezpieczenia córki i mojego RMUA. Jednym słowem, specjalista od ubezpieczeń!